Leki - opis, działanie, doświadczenia

Obrazek
Porady i doświadczenia dnia codziennego.

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez olaj82 » Wt maja 10, 2016 19:39

Paweł lat 7:
- penicylina prokainowa w łącznej dawce 19.200.000 j.m
- miejscowo maści z witaminami

Po Penicylinie noga jakby zmiękła, ale się zmiany rozlały. Po 3 latach pojawiła się nowa zmiana.
olaj82
autostopowicz
autostopowicz
 
Posty: 10
Dołączył(a): So maja 07, 2016 19:32

Postprzez » Wt maja 10, 2016 19:39

 

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez ibiza13 » Cz mar 23, 2017 10:38

Otyli potrzebują więcej witaminy D

Źródło: Carrelli A, Bucovsky M, Horst R et al. Vitamin D Storage in Adipose Tissue of Obese and Normal Weight Women. J Bone Miner Res. 2017 Feb;32(2):237-242. doi: 10.1002/jbmr.2979

Osoby otyłe wymagają większych dawek witaminy D, aby wysycić większą ilość tkanki tłuszczowej, z tego względu mogą być bardziej narażone na niedobór tej witaminy w przypadku niewystarczającej podaży.
Wyniki badań amerykańskich naukowców wskazują na zróżnicowane gromadzenie witaminy D w poszczególnych kompartmentach tkanki tłuszczowej. I tak, stężenia witaminy D w tkance tłuszczowej trzewnej były wyższe, niż w tkance tłuszczowej podskórnej. Nie zaobserwowano różnic w dystrybucji witaminy D w różnych obszarach tkanki tłuszczowej w zależności od masy ciała (osoby otyłe vs osoby z prawidłową masa ciała). Odnotowano natomiast, istotnie większe całkowite zasoby witaminy D w organizmie osób otyłych, w porównaniu do osób z prawidłową masą ciała. Niezależnie od masy ciała zaobserwowano dodatnią zależność pomiędzy stężeniami 25(OH)D w surowicy, a gromadzeniem witaminy D w tkance tłuszczowej.
Wyniki badania oparto na analizie porównawczej stężeń witaminy D w tkance tłuszczowej osób otyłych i osób o prawidłowej masie ciała, ze szczegółowym uwzględnieniem zawartości witaminy D w tłuszczu trzewnym, tkance podskórnej oraz ocenie całkowitych zasobów witaminy D w organizmie, jak również jej stężeń w surowicy. Badaną populację stanowiły kobiety otyłe, u których wykonywano planowe zabiegi bariatryczne oraz kobiety z prawidłową wagą, u których wykonywano zabiegi operacyjne z powodu łagodnych chorób narządu rodnego. U wszystkich badanych dokonywano oceny składu ciała metodą DXA (ang. dual-energy X-ray absorptiometry), natomiast oceny zawartości witaminy D w tkance tłuszczowej trzewnej i podskórnej metodą spektroskopową.
"Życie jest albo wielką przygodą, albo niczym." - Helen Keller
W pracy robię TO, a w domu TO

Obrazek
Avatar użytkownika
ibiza13
Administrator
Administrator
 
Posty: 2011
Dołączył(a): N lip 25, 2010 09:06
Lokalizacja: Słupsk/Szczecin

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez ibiza13 » Cz mar 23, 2017 10:59

Witamina K, witamina D3, wapń – trójkąt dla kości czy trójkąt bermudzki?

O roli witamin D3 i K oraz wapnia - swoistego Trójkąta Bermudzkiego dla zdrowych kości mówi dr hab. Piotra Kotyla z Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Reumatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

Witamina D jest swoistym hormonem plejotropowym wpływającym na wiele organów organizmu.

W medycynie od lat wiadomo, że witamina D wspomaga absorpcję wapnia w organizmie. Ostatnio jednak do tego dołączono witaminę K. Jaka rolę w zapobieganiu uszkodzenia kości odgrywa ta ostatnia?

Witamina K to grupa rozpuszczalnych w tłuszczach związków zawierających grupy 3 lub 2 metylo 1,4 naftochinonów. Główne znaczenie witamin K polega na udziale w procesach posttranslacyjnej γ-karboksylacji białek, głównie resztek kwasu glutaminowego, w tych białkach w pozycji γ. Witamina K uczestniczy w tej reakcji jako kofaktor γ-karboksylazy. Karboksylowana osteokalcyna zdolna jest do wiązania wapnia i hydroksyapatytu i ich deponowania w mineralizującej się kości. Dlatego witamina K jest „dobra”, bo aktywuje osteokalcynę i w ten sposób, że „wspiera” zdrowe kości. W związku z tym, nie można mówić o tym, że witamina K wpływa na absorpcje wapnia do kości. Jedyne, co wiadomo, to fakt, że witamina K wpływa na zmianę białek, które uczestniczą w mineralizacji kości.

Czy jednak ten proces ma istotne znaczenie fizjologiczne i kliniczne?

Witamina K wpływa na karboksylację osteokalcyny, co potencjalnie może korzystnie wpływać na proces mineralizacji kości. Jednak brak jest efektu witaminy K na homeostazę kostną w grupie kobiet bez osteoporozy.

Witamina K występuje w dwóch formach, jako K1 i K2, czy możemy mówić o tym, która z nich jest ważniejsza?

Witamina K1 uczestniczy w karboksylacji białek odpowiedzialnych za krzepniecie. Z kolei witamina K2 bierze udział w procesie karboksylacji osteokalcyny, czyli białka odpowiedzialnego za mineralizacje kości. Trudno jest jednak mówić o tym, która z nich jest ważniejsza, każda odgrywa inną rolę, bo na inne elementy układu homeostazy działa.

Rozwój układu kostnego człowieka zależy w dużym stopniu od prawidłowego żywienia. W jakich produktach poszukiwać witaminy K?

Witamina K występuje głównie w zielonych elementach roślin. W Japonii, największym źródłem witaminy K są kiszone nasiona soi. Należy pamiętać o tym, że witamina ta jest też produktem ubocznym przemiany materii i znajduje się w przewodzie pokarmowym. Dlatego długotrwała antybiotykoterapia powoduje niedobór tej witaminy.

Wiadomo, że nadmiar wapnia wcale nie mineralizuje kości, lecz powoduje uboczne skutki dla układu krążenia. Jak więc osiągnąć prawidłowy balans witaminowy dla organizmu?

Ilość wapnia w organizmie jest wypadkową naszych przyzwyczajeń dietetycznych oraz suplementacji witaminowej. Obecnie wiadomo już, że u całej populacji ludzi na świecie występuje znaczny niedobór witaminy D. Prawidłowy bilans wapnia i witaminy D można zapewnić poprzez stosowanie właściwej diety. Natomiast suplementacja powinna być prowadzona pod kontrolą lekarza, ponieważ proces ten musi być monitorowany. Trudno jest osiągnąć prawidłowy bilans sięgając po leki wydawane bez recepty, ponieważ przy stosowaniu kilku leków o podobnym mechanizmie działania może dojść do niekorzystnych interakcji.

Dlaczego niedobór witaminy D jest tak niebezpieczny dla kości?

Witamina D jest podstawowym czynnikiem wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego. Witamina ta uczestniczy również w bilansie tego wapnia poprzez interakcje z innymi elementami układu endokrynnego. Witamina D jest korzystna nie tylko dla układu kostnego, ale jest swoistym hormonem plejotropowym wpływającym na wiele układów naszego organizmu. Generalnie możemy powiedzieć, że witamina D jest istotnym elementem układu immunologicznego, przez co chroni nas na przykład przed pewnymi zakażeniami, ale musi być dobrze dawkowana.

Czy to witaminowe trio wskazane jest w równym stopniu dla kobiet jak i dla mężczyzn?

Jestem przeciwnikiem mówienia o witaminowym trio, ponieważ witamina K ma mniejsze znaczenie. Badania nad tą witaminą pochodzą głównie z krajów Dalekiego Wschodu, dlatego byłbym ostrożny w ordynowaniu tej witaminy dla Europejczyków, czy Amerykanów.

Wiadomo, że na osteoporozę najbardziej narażone są kobiety po 50 roku życia, i że w pierwszej dekadzie menopauzy choroba ta rozwija się najszybciej. Kiedy więc kobiety powinny rozpocząć suplementację tymi witaminami?

Przede wszystkim należy kontrolować poziom witaminy D, bo ona jest najważniejsza. Ciekawe, że na niedobór tej witaminy cierpi zarówno populacja w krajach o znikomym nasłonecznienu, na przykład w Skandynawii, jak i tych, gdzie to nasłonecznienie jest duże, na przykład w krajach strefy śródziemnomorskiej. Związane to jest w głównej mierze z naszym trybem życia. Większość dnia spędzamy jednak w zamkniętych pomieszczeniach. Dlatego konieczna jest suplementacja witaminą D.

Czy ćwiczenia fizyczne mają jakiś związek ze zdrowymi kościami?

Tak, kolosalny! Nie należy zapominać, że kość jest tworem żywym i ma ogromny potencjał metaboliczny, co najłatwiej uświadomić sobie, że po złamaniu kość się zrasta, a to oznacza, że ona żyje. Koście uczestniczą w przemianach gospodarki mineralnej, wapniowej, immunologicznej, czy wreszcie krwiotworzeniu, dlatego mają ogromną rolę do odegrania, a ich funkcja nie ogranicza się jedynie do podporowej. Ćwiczenia fizyczne pomagają w usprawnianiu tego żywego organu w organizmie człowieka. W związku z tym warunkiem utrzymanie zdrowych kości jest aktywność fizyczna. Cała reszta jest tym, co możemy do tej aktywności dodać, czyli poprzez dietę i suplementację witaminową zahamować resorpcję i wzmocnić sposób mineralizacji.

Rozmawiała Alicja Kostecka

Źródło: http://www.termedia.pl
"Życie jest albo wielką przygodą, albo niczym." - Helen Keller
W pracy robię TO, a w domu TO

Obrazek
Avatar użytkownika
ibiza13
Administrator
Administrator
 
Posty: 2011
Dołączył(a): N lip 25, 2010 09:06
Lokalizacja: Słupsk/Szczecin

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez ibiza13 » Cz mar 23, 2017 11:09

Darmowa witamina

O zbawiennym wpływie witaminy D na organizm człowieka oraz o tym, czy powinniśmy się bać hiperwitaminozy D3 mówi prof. dr hab. Ewa Marcinowska-Suchowierska z Kliniki Geriatrii, Chorób Wewnętrznych i Chorób Metabolicznych Kości CMKP w Warszawie.

Nie należy się obawiać witaminy D jeśli nie przekracza się dziennej dawki.

Postępy w badaniach nad witamina D ujawniają coraz szersze możliwości jej wykorzystania w zapobieganiu, a nawet leczeniu wielu chorób, czy znany jest dokładnie mechanizm działania tego prohormonu?

Witamina D odgrywa istotną rolę nie tylko w utrzymaniu prawidłowej gospodarki wapniowej w ustroju, przemian kostnych ale także zapewnia prawidłowe funkcjonowanie niemal wszystkich narządów i tkanek (działanie plejotropowe). Wykazano, że niedobory witamny D są czynnikiem ryzyka wystąpienia nie tylko chorób kości ( krzywicy u dzieci, osteomalacji i osteoporozy u osób dorosłych) ale także chorób nowotworowych, autoimmunologicznych, sercowo-naczyniowych cukrzycy oraz innych.
Mechanizm działania witaminy D jest znany. Ostatnie kilkanaście lat wyjaśniło jej wielokierunkowe działanie (plejotropowe), w którym kluczowe znaczenie odgrywa aktywny metabolit witaminy D 1,25(OH)2 D, który oddziałuje na komórki tkanki i narządy poprzez receptor dla witaminy D (VDRL).
Polski lekarz, dr Jędrzej Śniadecki był jednym z pierwszych badaczy, który po wieloletnich obserwacjach, w 1822 r. opisał korzystny efekt kąpieli słonecznych u dzieci chorych na krzywicę…
Jednak chemiczna struktura witaminy D określona została dopiero na początku XX w. w laboratorium prof. Adolfa Windausa na Uniwersytecie w Getyndze, w Niemczech. Naukowiec do pracy nad witaminą D zaangażował 55 doktorów chemii. W efekcie, w 1928 r. otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za określenie zależności pomiędzy sterolami i witaminami. W 1931 r. z poddanych wcześniej naświetleniu produktów spożywczych wyizolował ergokalcyferol, a w 1936 r. witaminę D3, czyli cholekalcyferol.

O zbawiennym wpływie witaminy D3 na zdrowe kości u dzieci wiemy już prawie wszystko, ale czy mamy już jasności co do tego, czy niedobór tej witaminy przyczynia się do rozwoju osteoporozy?

Udokumentowano, że niedobór witaminy D jest czynnikiem ryzyka rozwoju osteoporozy, na którą narażone są głównie osoby w wieku podeszłym. W związku z tym prawidłowe zaopatrzenie organizmu w witaminę zmniejsza ryzyko rozwoju osteoporozy. Należy także podkreślić, że do efektywnego leczenia farmakologicznego osteoporozy jest niezbędne prawidłowe zaopatrzenie organizmu w witaminę D.

Czy możemy mówić o bezpiecznej dawce witaminy D3 a także określić i jaki poziom stężenia tej witaminy w organizmie człowieka jest optymalny?

Okreśolene zostały już najwyższe dopuszczalne (UL) bezpieczne dawki witaminy D, które można stosować w populacji, bez oznaczenia poziomu stężenia 25-hydrokszywitaminy D [25( OH)D] we krwi. Dawki te są inne dla dzieci, a inne dla dorosłych. U noworodków i niemowlęta UL wynosi 1000 IU/d, u dzieci i młodzieży – 4000 IU/d, dorosłych i seniorów – 4000 IU/d, osób otyłych – 10 000 IU/d, kobiet w ciąży i karmiących – 4000 IU/d. Można powiedzieć, że bezpieczna dawka witaminy D wynosi do 10 000 IU/d.
Wskaźnikiem aktualnego zaopatrzenia organizmu w witaminę D jest stężenie we krwi 25(OH)D. Badania kliniczne oraz metaanalizy wskazują, że stężenie 25(OH)D w surowicy 30-50 ng/ml jest optymalne, to oznacza, że zapewnia warunki dla efektywnej syntezy hormonu 1,25(OH)2 D nie tylko w nerkach, ale we wszystkich tkankach organizmu. Jest to warunek konieczny do ujawnienia się korzystnych klinicznych efektów.

Dlaczego Amerykańskie Towarzystwo Geriatryczne zaleca 4000 jednostek witaminy D/dz. u starszych osób (po 70 r.) - znacznie więcej niż u ludzi młodszych?

Istotnie u osób starszych zwiększono zalecaną dzienną dawkę witaminy D w stosunku do osób młodszych o 2 000 jednostek. W wyniku obserwacji okazało się, że większa dawka witaminy D - to jest 4000 IU/d u naszych seniorów powoduje uzyskanie pożądanego stężenia tej witaminy w surowicy krwi, czyli co najmniej 30ng/ml, co poprawia stan mięśni ( masę i siłę, która ulega zmniejszeniu wraz ze wiekiem) w wyniku czego ryzyko upadku i złamania osteoporotycznego ulega obniżeniu.

Wiemy, że podstawowymi źródłami witaminy D są słońce i pożywienie. Czy możemy powiedzieć, które z tych źródeł jest efektywniejsze lub bardziej pożądane?

Zdecydowanie możemy określić, że 80% zapotrzebowania dobowego na witaminę D jest pokrywane przez syntezę skórną, gdyż ona jest najbardziej efektywna. W pożywieniu witamina D występuje w znikomych ilościach. Najbogatsze w witaminę D są ryby. Należy jednak podkreślić, że położenie geograficzne Polski wyklucza efektywną syntezę skórną od października do maja i dlatego w tym okresie witamina D powinna być suplementowana.

Dla jakich osób wskazana jest suplementacja witaminy D?

Suplementacja witaminą D jest rekomendowana zarówno dla populacji zdrowej jak i dla grup osób o dużym ryzyku deficytu witaminy D. Wytyczne suplementacji witaminą D opracowano dla wszystkich grup wiekowych populacji Europy Środkowej, w tym Polski i są one powszechnie dostępne. Należy podkreślić, że suplementacja witaminą D zdrowej populacji ma za zadanie uzupełnienie bezpiecznej syntezy skórnej w okresie letnim poprzez podaż od połowy września do marca witaminy D, natomiast u osób zagrożonych niedoborami witaminy D należy uzupełniać niedobory witaminy D pod kontrolą lekarską, czyli prowadzić terapię spersonalizowaną.

Kto powinien ordynować suplementacje pacjentom?

Suplementacja zdrowej populacji nie wymaga oznaczenia we krwi stężenia witaminy D [25(OH)], ani kontroli lekarskiej, natomiast pacjent zagrożony niedoborami witaminy D powinien być leczony przez lekarza, a dobór dawek witaminy D musi uwzględniać poziom niedoboru i jego przyczynę.

Czy możliwe jest przedawkowanie witaminy D3, innymi słowy, czy powinniśmy się obawiać hiperwitaminozy?

Zatrucie witaminą D (VDT) zwane także hiperwitaminozą D jest rzadkim powikłaniem, które jest najczęściej następstwem, przyjmowania przez pacjentów dużych dawek tej witaminy w sposób niekontrolowany (są one szeroko dostępne bez recepty), nigdy nie jest natomiast następstwem zalecanej suplementacji, spożywania produktów bogatych w witaminę D, czy nasłonecznienia. Mechanizmy regulujące syntezę skórną witaminy D zabezpieczają przed jej nadmiarem. Prostym i skutecznym narzędziem do ograniczenia niekontrolowanego stosowania witaminy D, są górne dopuszczalne wartości podaży (UL) witaminy D, których nie należy przekraczać.

W ostatnich latach panuje swoista moda na stosowanie witaminy D….

Wzrastająca liczba preparatów medycznych i suplementów zawierających witaminę D, coraz szerzej dostępnych w aptekach bez recepty, w sklepach ze zdrową żywnością i przez Internet wraz z kampanią medialną i wszechobecnymi reklamami powoduj, że wiele osób zażywa witaminę D, i to dobrze! Pod warunkiem, żę nie będzie się przekraczać górnej wartości zalecanej (UL). Mówię o tym że szczególnym naciskiem, ponieważ niektórzy konsumenci witaminy D mogą doświadczać przebłysku geniuszu, iż więcej witaminy D równa się większym korzyściom zdrowotnym, co w dłuższej skali czasowej może prowadzić do przedawkowania.

Rozmawiała Alicja Kostecka

Źródło: http://www.termedia.pl
"Życie jest albo wielką przygodą, albo niczym." - Helen Keller
W pracy robię TO, a w domu TO

Obrazek
Avatar użytkownika
ibiza13
Administrator
Administrator
 
Posty: 2011
Dołączył(a): N lip 25, 2010 09:06
Lokalizacja: Słupsk/Szczecin

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez ibiza13 » Pt mar 31, 2017 07:54

Metotreksat a picie alkoholu

Źródło: Jenny H Humphreys, Alexander Warner, Ruth Costello, Mark Lunt, Suzanne M M Verstappen, William G Dixon doi: 10.1136/annrheumdis-2016-210629|28.03.2017

Jednym z częstszych skutków stosowania metrotraksatu jest uszkodzenie wątroby wyrażone wzrostem aktywności transaminaz. W związku z tym pacjentom zaleca się unikania spożywania alkoholu w trakcie terapii.

Naukowcy z Wielkiej Brytanii postanowili sprawdzić, czy można ustalić ilość alkoholu, którego spożycie nie będzie związane z istotnym ryzykiem wzrostu aktywności transaminaz. W tym celu dokonali analizy danych z rejestru prowadzonego w latach 1987-2016 obejmującego grupę ponad 44,5 tys. chorych z rozpoznaniem RZS, z czego 11839 stosowało przewlekle metotreksat i regularnie monitorowało funkcje wątroby. W czasie obserwacji odnotowano 530 epizodów istotnego wzrostu transaminaz (w trzech kolejnych pomiarach wartość powyżej górnej granicy normy laboratoryjnej). Potwierdzono, iż toksyczność metotreksatu zależy od dawki spożytego alkoholu. Spożycie alkoholu poniżej 14 jednostek na tydzień nie miało wpływu na wzrost aktywności enzymów wątrobowych, spożycie alkoholu 15-21 jednostek alkoholu powodowało prawdopodobny wpływ, a przy spożyciu powyżej 21 jednostek stwierdzono istotny związek z hepatotoksycznością.

Według zaleceń NHS (Państwowa Służba Zdrowia w Wielkiej Brytanii) ogłoszonych w 2016 osoby dorosłe nie powinny spożywać regularnie więcej niż 14 jednostek alkoholu na tydzień (wcześniejsze zalecenia ustalały wyższą granicę dla mężczyzn 21 jednostek/tydzień). 1 jednostka według NHS to 10 ml lub 8g czystego alkoholu (dla przykładu 1 butelka 750 ml wina 12%, to 9 jednostek, duże piwo 5,5%-6% 500 ml, to 2,5-3 jednostki alkoholu).
"Życie jest albo wielką przygodą, albo niczym." - Helen Keller
W pracy robię TO, a w domu TO

Obrazek
Avatar użytkownika
ibiza13
Administrator
Administrator
 
Posty: 2011
Dołączył(a): N lip 25, 2010 09:06
Lokalizacja: Słupsk/Szczecin

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez MIO » N lip 02, 2017 19:52

Czy ktoś z Was brał mycophenolate mofetil (mykofenolan mofetylu), czyli np. cell cept? Jak się czuliście po nim?
Mi zmieniono leczenie, a dokładnie jestem przed mykofenolanem. Brałam metypred przez kilka lat. Odstwiono teraz, bo nie przynosi efektu.
Wyniki krwi miałam wcześniej średnie. Jak zacznę brać mam robić morfologię i kilka dodatkowych badań co 2 tygodnie, a nerki i wątroba co 2 miesiące.
Gdyby coś było nie tak, to odstawią i prawdopodobnie cyklofosfamid. Ulotkę oczywiście znam, lekarz też opisał działanie, ale chciałabym się dowiedzieć, czy faktycznie mogą wystąpić wymioty, etc
Z innych leków (jako ciekawostka raczej) odstawiono vessel due, bo wg najnowszych badań działanie mizerne.
MIO
lokator
lokator
 
Posty: 176
Dołączył(a): Śr paź 13, 2010 19:10

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez ibiza13 » Cz wrz 21, 2017 10:35

Co prawda artykuł dotyczy chorych z RZS, ale wiele twardzinek przyjmuje MTX, więc pomyślałam, że nam też przyda się ten artykuł.

Szczepienie przeciwko grypie chorych leczonych metotreksatem

Chorzy na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) są bardziej podatni na różne zakażenia w porównaniu z osobami zdrowym. Wynika to z zaburzeń układu immunologicznego związanych z patofizjologią choroby oraz z przewlekłego stosowanie leków przeciwreumatycznych (leków modyfikujących przebieg choroby- LMPCH).

Lekiem pierwszego wyboru, najczęściej stosowanym w leczeniu RZS jest metotreksat (MTX), który osłabia odpowiedź układu immunologicznego na nowe antygeny, np. podawane w trakcie szczepienia. U pacjentów z RZS zaleca się wykonywanie szczepień przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego. Często jest to jednak niemożliwe z uwagi na dolegliwości chorego lub zachodzi potrzeba szczepienia w trakcie długoletniej choroby przy przewlekłej terapii metotreksatem.

Czy chorzy mogliby odnieść korzyść z czasowego przerwania terapii metotreksatem przy planowanym szczepieniu?

Randomizowane badanie kliniczne polegające na ocenie skuteczności szczepienia przeciwko grypie (szczepionka trójwalentna) przeprowadzono w grupie 199 chorych z RZS przewlekle leczonych metotreksatem, których losowo przydzielono do jednej z czterech grup: 1. kontynuacja MTX, 2. odstawiony MTX 4 tygodnie przed szczepieniem, 3. odstawiony MTX 2 tygodnie przed i 2 tygodnie po szczepieniu, 4. ostawiony MTX 4 tygodnie po szczepieniu.
Okazało się, iż najlepszą strategią jest wykonywanie szczepienia w połowie okresu bez leku, choć uzyskano również dobrą odpowiedź w grupie 4, gdy lek odstawiano zaraz po szczepieniu. Natomiast odstawienie leku 4 tygodnie przed szczepieniem nie przyniosło poprawy wyników. Co dość intrygujące zaobserwowano różnie nasiloną odpowiedź immunologiczną na 3 odmienne antygeny zawarte w szczepieniu.
Przeprowadzony eksperyment pozwala także lepiej zrozumieć zastosowanie metotreksatu w sytuacji, gdy jest obawa wytworzenia przeciwciał przeciwko lekom. Aby uzyskać efekt terapeutyczny metotreksatu, zmniejszenie aktywności choroby i/lub remisję lek musi być stosowany klika tygodni, podobnie w przypadku przerwania leczenia nawrót dolegliwości zwykle obserwuje się dopiero po kilku tygodniach.
W badanych grupach zaostrzenie RZS odnotowano odpowiednio w poszczególnych grupach u 24%, 21%, 34% i 38% badanych (różnice nie były istotne statystycznie). Po powrocie do terapii u wszystkich uzyskano poprawę.
Przeprowadzone badanie dowodzi, iż odstawienie metotreksatu poprawia odpowiedź humoralną na szczepienie. W celu uzyskania lepszej odpowiedzi na szczepienie należy odstawić metotreksat dwa tygodnie przed szczepieniem i ponownie włączyć lek 2 tygodnie po szczepieniu, w pewnych sytuacjach można także rozważyć odstawienie leku po szczepieniu na 4 tygodnie.

Źródło: AK/Ann Rheum Dis. 2017 Sep;76(9):1559-1565 http://www.termedia.pl
"Życie jest albo wielką przygodą, albo niczym." - Helen Keller
W pracy robię TO, a w domu TO

Obrazek
Avatar użytkownika
ibiza13
Administrator
Administrator
 
Posty: 2011
Dołączył(a): N lip 25, 2010 09:06
Lokalizacja: Słupsk/Szczecin

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez ibiza13 » Pt paź 13, 2017 11:53

Znów coś w temacie witaminy D. Co prawda dotyczy on chorych na astmę, ale na pewno w rodzinach macie kogoś kto cierpi na tę chorobę lub same macie z nią problemy.

Witamina D łagodzi astmę

Naukowcy odkryli, że osoby z astmą, które przyjmowały suplementy witaminy D obok zwykłych leków, były o 50 % mniej narażone na wizytę w SOR lub nie wymagały pobytu w szpitalach w wyniku ataku astmy. Co więcej, naukowcy stwierdzili, że suplementacja witaminą D jest związana ze zmniejszeniem konieczności wstrzyknięć leków steroidowych lub tabletek.
Główny badacz prof. Adrian Martineau, z Uniwersytetu Marynarki Królowej Mary w Londynie (QMUL) w Wielkiej Brytanii i współpracownicy niedawno zgłosili swoje odkrycia w The Lancet Respiratory Medicine .
Astma jest jednym z największych obciążeń zdrowotnych na całym świecie, dotykających około 300 milionów dzieci i dorosłych. Tylko w samych Stanach Zjednoczonych około 25 milionów osób cierpi na astmę, a liczba ta wzrasta co roku.
Chociaż obecnie nie ma lekarstwa na astmę, istnieją leki, które mogą pomóc pacjentom w leczeniu i zmniejszyć ryzyko ataku astmy.

Źródło: Medical news/AK|06.10.2017 http://www.termedia.pl
"Życie jest albo wielką przygodą, albo niczym." - Helen Keller
W pracy robię TO, a w domu TO

Obrazek
Avatar użytkownika
ibiza13
Administrator
Administrator
 
Posty: 2011
Dołączył(a): N lip 25, 2010 09:06
Lokalizacja: Słupsk/Szczecin

Re: Leki - opis, działanie, doświadczenia

Postprzez ibiza13 » Cz paź 19, 2017 11:58

Suplementacja wapniem w prewencji osteoporozy

Europejskie Stowarzyszenie Menopauzy i Andropauzy (EMAS) wydało nowy przewodnik kliniczny w celu zwiększeniu świadomości roli wapnia w zmniejszaniu ryzyka osteoporozy.
Osteoporoza jest powszechna dolegliwością, która dotyka 1/3 kobiet. Wapń ma kluczowe znaczenie dla zdrowych kości, a światowe stowarzyszenia naukowe wydały wskazówki dotyczące codziennego zapotrzebowania od dzieciństwa do starości.
Zalecane dzienne spożycie wapnia po menopauzie waha się od 700 do 1200 mg, w zależności od kraju zamieszkania. Nie ma pewności, czy nadmierne spożycie może powodować szkody. Niektóre badania epidemiologiczne wzbudziły obawy dotyczące możliwych zagrożeń sercowo-naczyniowych, demencji, a nawet, paradoksalnie złamań.
Wapń można pochodzić z żywności lub suplementów zawierających sole wapnia. Większość ludzi powinna mieć odpowiedni poziom wapnia poprzez zdrowe odżywianie, ale nie zawsze tak jest. Dieta w południowej Europie dostarcza mniej produktów mleczarskich niż w krajach północnych. Dane z bazy danych NHANES w USA wykazały, że jedna trzecia kobiet w wieku od 9 do 71 lat spożywa niewystarczającą ilość wapnia. Suplementy wapniowe są słabo tolerowane, i zwykle nie są przyjmowane w długim okresie. Innym powodem do obaw jest prowadzenie suplementacji ponad zalecany górny poziom 2000 mg/ dobę. Na przykład w jedno z badań wykazało, że ponad 29% suplementów zostało przepisanych ponad normę.

EMAS potwierdza, że wapń jest istotną częścią diety od dzieciństwa do starości, a przybliżona ocena spożycia powinna być częścią rutynowych kontroli zdrowotnych. Kobiety muszą być bardziej świadome roli wapnia i pamiętać o spożywaniu produktów bogatych w wapń. Ale większa dawka nie jest zalecana i kobiety powinny być ostrzegane, że spożycie przekraczające zalecany poziom wcale nie pomaga, a może zaszkodzić.

źródło: www.termedia.pl
"Życie jest albo wielką przygodą, albo niczym." - Helen Keller
W pracy robię TO, a w domu TO

Obrazek
Avatar użytkownika
ibiza13
Administrator
Administrator
 
Posty: 2011
Dołączył(a): N lip 25, 2010 09:06
Lokalizacja: Słupsk/Szczecin

Postprzez » Cz paź 19, 2017 11:58

 

Poprzednia strona

Powrót do Teoria w Praktyce

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość