Żywienie medyczne

Tu znajdziesz informacje co może pomóc,a co zaszkodzić z pokarmów.

Żywienie medyczne

Postprzez Margaret74 » So cze 25, 2011 11:21

Żywienie medyczne powinno być integralną częścią terapii. Jego celem jest poprawa i/lub utrzymanie stanu odżywienia pacjenta, co ma istotne znaczenie w procesie zdrowienia.
W żywieniu medycznym stosuje się specjalistyczne preparaty odżywcze, często z dodatkiem składników szczególnie potrzebnych w danej jednostce chorobowej.
Celem żywienia medycznego jest zwiększenie lub zapewnienie choremu dodatkowej podaży składników odżywczych, których nie jest on w stanie przyjąć z tradycyjnym pokarmem z powodu choroby.

Odpowiednio wcześnie wprowadzone żywienie medyczne, nawet tuż po rozpoznaniu choroby nowotworowej, nie tylko znacznie poprawia samopoczucie pacjenta, ale także wspomaga leczenie i dodaje sił do walki z chorobą.
Istnieją dwa główne rodzaje żywienia medycznego:

1. Żywienie dojelitowe przez przewód pokarmowy (inaczej zwane żywieniem żywieniem enteralnym)
2. Żywienie pozajelitowe, czyli dożylne.

Żywienie drogą przewodu pokarmowego jest bardziej fizjologiczną i bezpieczną formą żywienia niż żywienie pozajelitowe i powinno być stosowane zawsze wtedy, gdy jest to możliwe. Włączanie żywienia pozajelitowego (dożylnego) powinno nastąpić dopiero jeśli brak jest możliwości zastosowania u chorego pełnego żywienia dojelitowego.
Żywienie medyczne drogą przewodu pokarmowego odbywa się na dwa sposoby:

-pokarm jest podawany w formie doustnych preparatów odżywczych,
-preparaty odżywcze podaje się przez zgłębnik (sondę) założony do przewodu pokarmowego.

Żywienie doustne

Jest najprostszym i najmniej inwazyjnym sposobem zapewnienia choremu dodatkowej ilości składników odżywczych, niezbędnych podczas choroby i rekonwalescencji. Nie zawsze udaje się je zapewnić podając choremu domowe posiłki.

W takiej sytuacji powinno się zastosować preparaty odżywcze Nutridrink, które pacjent może pić np. pomiędzy posiłkami.
Dawkowanie tych produktów zależy od:

- masy ciała pacjenta,
- wieku,
- płci,
-ilości spożywanych tradycyjnych pokarmów
-oraz potrzeb żywieniowych wynikających z przebiegu i leczenia choroby nowotworowej.

O potrzebę wdrożenia żywienia medycznego warto zapytać lekarza prowadzącego. Można również zaczerpnąć rady dietetyka szpitalnego, zwłaszcza w przypadku pacjentów, u których następuje spadek masy ciała. Spadek masy ciała powinien być zawsze znakiem ostrzegawczym dla rodziny pacjenta. W wielu szpitalach dopiero po wskazaniu przez rodzinę, że chory traci na wadze, wdrażane jest żywienie medyczne. Dlatego opiekunów zachęca się do kontrolowania wagi chorych i wskazywania problemu lekarzom prowadzącym.

Pacjenci, którym zalecono ten rodzaj wspomagania żywieniowego, mają szeroki wybór zarówno smaków, jak i rodzajów odpowiednio zbilansowanych preparatów Nutridrink, dostępnych w aptekach bez recepty. Jednocześnie zaletą tego typu produktów jest ich wysoka wartość odżywcza w niewielkiej objętości. Jest to pomocne zwłaszcza dla osób, które mają problemy z jedzeniem czy połykaniem, ponieważ w małej dawce otrzymują wszystkie potrzebne składniki odżywcze. Preparaty te zawierają odpowiednio dopasowaną do potrzeb pacjenta ilości makroskładników (białek, tłuszczów i węglowodanów) oraz mikroskładników (witamin i pierwiastków śladowych).

Żywienie przez zgłębnik

Kiedy chory nie może jeść i pić normalnie a w konsekwencji dostarczyć do organizmu odpowiedniej ilości składników odżywczych, podaje się mu specjalnie skomponowane diety płynne przez zgłębnik (sondę) założony do przewodu pokarmowego. Zgłębnik jest zakładany przez nos lub usta.

W przypadku przewidywania podaży diety przez zgłębnik dłużej niż przez 4 tygodnie, lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu PEG (przezskórna endoskopowa gastrostomia) lub jejunostomii. Przez PEG dieta podawana jest bezpośrednio do żołądka (pomijany jest przełyk), dzięki czemu można zwiększyć komfort życia pacjentów z dysfagią (czyli zaburzeniami połykania) i chorobami jamy ustnej oraz przełyku. W przypadku jejunostomii dieta podawana jest bezpośrednio do jelita czczego, będącego częścią jelita cienkiego.

Gdy pacjent jest znów w stanie przyjmować pokarmy drogą doustną, przerywa się karmienie przez sondę i wdraża żywienie medyczne drogą doustną.

Żywienie pozajelitowe

Jeśli choroba uniemożliwia wdrożenie żywienia dojelitowego, stosuje się żywienie pozajelitowe, czyli dożylne. Jest to żywienie omijające przewód pokarmowy. W tym rodzaju żywienia stosuje się specjalne preparaty, które mogą być podawane bezpośrednio do krwioobiegu.
http://www.niedajsiezjescchorobie.org

Dostępne odżywki :

NUTRIDRINK
[u]ENSURE

Preparaty doustne do żywienia medycznego – odpowiedź na 5 najczęściej zadawanych pytań.

Czym są preparaty odżywcze do doustnego żywienia medycznego?

Są to wysokoenergetyczne i wysokobiałkowe preparaty odżywcze w formie napoju. Zawierają wszystkie niezbędne składniki odżywcze w odpowiednich proporcjach: białko, tłuszcze, węglowodany oraz komplet witamin i minerałów. Ich zaletą jest to, że w małej objętości dostarczają dużo energii i wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Są dostępne w butelkach plastikowych, w różnych smakach. Należy je spożywać pomiędzy posiłkami (jako uzupełnienie jadłospisu) a w razie potrzeby można zastąpić nim całe posiłki lub całodzienne wyżywienie. Standardowa terapia to 2 opakowania dziennie przez 2 tygodnie. Jedno opakowanie to 300 kalorii.

Kiedy stosuje się preparaty odżywcze?

Zdrowy mężczyzna do prawidłowego funkcjonowania potrzebuje około 2500 kalorii dziennie, natomiast kobieta około 2000 kalorii. Choroba, uraz, operacja zwiększają zapotrzebowanie energetyczne, a jednocześnie często pojawia się utrata apetytu lub inny powód, którego konsekwencją jest zbyt niskie w stosunku do potrzeb spożycie pokarmu. W rezultacie chory słabnie i gorzej reaguje na leczenie, wydłuża się czas hospitalizacji i rekonwalescencji. W takim wypadku preparaty odżywcze są dobrym sposobem na zwiększenie wartości odżywczej całodziennego wyżywienia chorego. Płynna forma preparatu ułatwia spożycie - pacjent nie musi gryźć i przeżuwać, a skondensowana formuła zapewnia dużą ilość energii i składników odżywczych w małej, a przez to łatwiejszej do spożycia, objętości.

Jak wybrać preparat odżywczy?
Nutridrink jest najczęściej stosowanym w Polsce doustnym preparatem odżywczym. Dostępny jest w różnych rodzajach i smakach:

Nutridrink: wysokoenergetyczny, bez błonnika
Nutridrink Yoghurt style: wysokoenergetyczny, bez błonnika, z dodatkiem jogurtu
Nutridrink Protein: wysokoenergetyczny i wysokobiałkowy, bez błonnika: dla osób, którym zalecane jest zwiększone spożycia białka
Nutridrink Multi Fibre: wysokoenergetyczny, z błonnikiem usprawniającym pracę jelit
Nutridrink Soup: wysokoenergetyczny, z błonnikiem, w postaci zupy do spożywania na ciepło
Nutridrink Juice style: wysokoenergetyczny, bez tłuszczu – dla osób, którym zlecane jest zmniejszenie spożycia tłuszczów (np. zapalenie woreczka żółciowego)

Jest też preparat zawierający zwiększone ilości składników szczególnie ważnych w chorobie nowotworowej: FortiCare.
FortiCare jest preparatem wysokoenergetycznym i wysokobiałkowym, bogatym w jednonienasycone kwasy tłuszczowe n-3: EPA i DHA. Ma wysoką zawartość przeciwutleniaczy (witaminy C i E, karotenoidy, selen) oraz zawiera unikalną mieszaninę błonnika.

Inne specjalistyczne doustne preparaty odżywcze to:
Diasip: dla pacjentów z cukrzycą
Cubitan: wspomagający leczenie ran i odleżyn.

Preparaty odżywcze Nutridrink, FortiCare, Diasip i Cubitan dostępne są tylko w aptekach. W razie wątpliwości przy wyborze odpowiedniego preparatu należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jak powinno się dawkować preparaty odżywcze?

Ilość, którą powinno się podawać choremu, uzależniona jest od potrzeb żywieniowych oraz od ilości pożywienia spożywanego w ciągu całego dnia. Standardowa terapia to 2 opakowania Nutridrinka dziennie przez 2 tygodnie. Ale preparaty odżywcze powinno się stosować tak długo jak tego wymaga stan pacjenta: czyli do momentu powrotu do spożywania pokarmów w wystarczających ilościach. Jeśli tego wymaga sytuacja Nutridrink może być jedynym pożywieniem w ciągu dnia. Pacjent powinien wówczas wypić – zależności od potrzeb – 5-7 opakowań: pozwoli to na pokrycie dziennego zapotrzebowania organizmu na energię i składniki odżywcze.

Przy niektórych rodzajach preparatów należy zwrócić uwagę na dawkowanie inne niż standardowe: preparaty Nutridrink Protein, FortiCare i Cubitan powinny być spożywane w ilości maksymalnie 3 opakowań dziennie. Zalecenie to spowodowane jest to wysoką zawartością białka oraz innych składników dostosowanych do potrzeb organizmu w danej jednostce chorobowej. Ograniczenie spożycia do 3 opakowań dziennie ma na celu zapobieganie przedawkowaniu (np. zbyt wysokie spożycie białka obciąża nerki).

Jaki podawać tego typu preparaty?

Preparaty odżywcze można podawać do picia między posiłkami, a w razie potrzeby zastąpić nimi posiłek lub dodawać je do dań i napojów (tu link do Nutridań). Można je podawać schłodzone, a nawet zamrożone w postaci lodów (smaki słodkie) oraz podgrzane i doprawione do smaku (smaki obiadowe Nutridrink Soup).

Dzięki dużej różnorodności preparatów Nutridrink pożywienie pacjenta jest nie tylko urozmaicone ale ma również wysoką wartość odżywczą.

www.niedajsiezjescchorobie.org
Avatar użytkownika
Margaret74
 

Postprzez » So cze 25, 2011 11:21

 

Re: Żywienie medyczne

Postprzez Margaret74 » So cze 25, 2011 11:37

Gdy chory ma problemy z połykaniem

Problemy z połykaniem występują w przebiegu wielu schorzeń. Mogą być spowodowane stanem zapalnym błony śluzowej jamy ustnej (np. u chorych poddanych radio- i (lub) chemioterapii), mechaniczną przeszkodą (np. guzem u chorych z rakiem przełyku i wpustu żołądka) lub osłabionymi i (lub) porażonymi mięśniami (np. u chorych po udarach mózgowych). Zaburzenia połykania często występują u osób obłożnie chorych, stale przebywających w łóżku (w chorobie Alzheimera, Parkinsona). Podczas jedzenia chorzy skarżą się na ból i trudności przy połykaniu pokarmu oraz uczucie obecności przeszkody w gardle.

Jeśli problemy z połykaniem związane są z bólem – należy unikać potraw drażniących, czyli głównie owoców i ich przetworów zawierających kwasy owocowe oraz pomidorów. Drażniąco mogą działać również jogurty.

Posiłki powinny być miękkie i rozdrobnione, z dużą zawartością wody, aby ułatwić połykanie. Produkty takie jak chleb i herbatniki można moczyć w mleku lub herbacie, aby nie podrażniały błony śluzowej gardła. W skrajnych przypadkach trzeba wszystkie potrawy miksować i podawać w formie papki lub płynu. Ulgę mogą przynieść dania i napoje schłodzone. Należy unikać gorącego jedzenia.

Trzeba pamiętać o wartości odżywczej posiłków. Ponieważ ich postać powinna być płynna lub półpłynna, należy dbać o to, by nie były ubogie w składniki odżywcze. Dorosłemu człowiekowi nie wystarczy kaszka na mleku, rosół czy inna zmiksowana zupa. W diecie powinny znajdować się wszystkie niezbędne składniki odżywcze: białko, tłuszcze, węglowodany, błonnik, witaminy i sole mineralne. Jeżeli przygotowuje się posiłki miksowane, to powinny one zawierać warzywa, mięso i dodatki skrobiowe takie jak kasza lub ziemniaki. Przed zmiksowaniem najlepiej je ugotować na parze lub udusić z odrobiną tłuszczu, aby zapewnić jak najlepsze zachowanie wartości odżywczych.

Jeżeli dieta nie pokrywa zapotrzebowania chorego, można ją wzbogacić, dodając kaloryczne składniki: oliwę z oliwek, śmietanę, tłuste mleko, masło.

Gdy naturalna dieta jest niewystarczająca i pomimo zjadania dużych ilości pacjent nadal traci na wadze, lub gdy przygotowywanie miksowanych posiłków jest kłopotliwe, można sięgnąć po gotowe preparaty odżywcze takie jak Nutridrinki. Są wysokokaloryczne i bogatobiałkowe, w formie płynu, zawierają pełną gamę witamin i składników mineralnych w odpowiednich proporcjach.

Dla niektórych chorych problemem jest suchość w ustach. Należy wtedy dbać o to, by potrawy nie były suche i twarde, oraz by były popijane podczas jedzenia. Można dodawać sosy do potraw, a pieczywo moczyć, np. w herbacie lub mleku. Pomocne jest żucie gumy do żucia, o smaku odpowiadającym choremu, pomiędzy posiłkami – stymuluje to wydzielanie śliny i wspomaga apetyt. Wskazane jest też płukanie jamy ustnej naparem z siemienia lnianego, które powleka błonę śluzową ochronną warstwą.

Czasami spożywanie posiłków powoduje krztuszenie się. Taka dolegliwość wymaga zadbania nie tylko o skład posiłku, ale również sposób jego spożywania. Należy dopilnować, aby pozycja chorego była wyprostowana (siedząca lub półleżąca), a głowa nieco pochylona do przodu w kierunku klatki piersiowej. Jeśli chory nie może sam siedzieć, trzeba na czas posiłku unieść wezgłowie łóżka lub podłożyć kilka dodatkowych poduszek pod plecy. Największe ryzyko zachłyśnięcia występuje przy spożywaniu potraw płynnych. Do napojów i zup można dodawać preparaty zagęszczające na bazie mączki chleba świętojańskiego, np. dostępny w aptece Nutriton.

Chory nie może się spieszyć podczas spożywania posiłku. Jedzenie trzeba podawać do ust małymi porcjami, również całe posiłki powinny być mniejsze (osoby krztuszące się szybko się męczą), za to może być ich więcej. Tutaj też należy zwracać uwagę na wartość odżywczą potraw – nie można chorego żywić jedynie kaszką na mleku! Dania powinny być urozmaicone i apetyczne, muszą zawierać odpowiednią ilość kalorii i wszystkie niezbędne składniki odżywcze, takie jak białko, składniki mineralne i witaminy.

W takich sytuacjach można również sięgnąć po Nutridrink. Nie tylko dostarcza on wszystkich niezbędnych składników odżywczych, ale ma płynną postać i dołączoną słomkę, która ułatwia picie małymi łykami.

Jeżeli problemy są zaawansowane i uniemożliwiają normalne jedzenie przez dłuższy czas, lekarz może zadecydować, że konieczne będzie żywienie przez zgłębnik (sondę). Jest to specjalna rurka, którą zakłada się przez nos do żołądka lub do jelita, albo przez specjalnie wytworzoną przetokę (gastro- lub jejunostomię) bezpośrednio do żołądka (rzadziej jelita). Taki sposób odżywiania może być prowadzony, w zależności od potrzeb, przez kilka tygodni, miesięcy lub nawet lat. Zawsze konieczny jest nadzór wyspecjalizowanego lekarza lub pielęgniarki.

Gdy chory ma problemy z gryzieniem

Problemy z gryzieniem mogą być spowodowane ubytkami w uzębieniu, parodontozą, bólem lub trudnościami mechanicznymi (np. po operacji w obrębie jamy ustnej). W każdym z tych przypadków pacjent z czasem zacznie unikać posiłków lub redukować ich ilość. Dlatego należy zwrócić uwagę, czy ilość posiłków przyjmowanych przez chorego jest wystarczająca.

Przy problemach z gryzieniem dieta powinna być przede wszystkim zmodyfikowana pod względem konsystencji. Czasami wystarczy po prostu ugotowanie potrawy do pełnej miękkości. Nie wolno zapominać, że dieta powinna być pełnowartościowa, czyli bogata we wszystkie składniki odżywcze w odpowiednich proporcjach. Nie należy rezygnować z mięsa, nabiału czy warzyw. Wszystkie te składniki trzeba jednak przygotować w specjalny sposób – ugotować na parze, udusić i rozdrobnić do pożądanej konsystencji lub zmiksować do postaci płynnej i spożywać przez słomkę. Jeżeli jedzenie męczy chorego, należy podawać mniejsze ilości, ale częściej. (Patrz również: zalecenia dla pacjentów z problemami z połykaniem.)

Aby zapobiec niedoborom składników odżywczych, można stosować preparaty odżywcze takie jak Nutridrink, które w małej objętości zawierają dużo kalorii i białka. Dzięki płynnej postaci nie wymagają gryzienia, co ułatwia choremu przyjęcie odpowiedniej porcji wartościowego posiłku. Każde opakowanie ma dołączoną słomkę ułatwiającą picie.

Gdy chory ma nudności

Nudności występują często z objawami takimi jak: biegunka, bóle brzucha, gorączka, ból głowy, utrata łaknienia. U ludzi starszych przyczynami nudności są często owrzodzenie i zapalenie żołądka, zakażenia bakteryjne i pasożytnicze, a także alergia pokarmowa. U dzieci i młodych osób są najczęściej wynikiem zakażenia wirusowego potocznie zwanego grypą żołądkową. U chorych na nowotwory nudności pojawiają się jako wynik prowadzonego leczenia (chemio- lub radioterapii). W wyniku zastosowania chemioterapii często dochodzi do wystąpienia nudności i wymiotów, zaburzeń smaku oraz nieprawidłowej motoryki przewodu pokarmowego. Leczenie to przyczynia się również do wystąpienia nawracających stanów zapalnych w obrębie jamy ustnej. Radioterapia w zależności od obszaru objętego napromienianiem może powodować zaburzenia smaku i powonienia, zapalenia błony śluzowej przewodu pokarmowego.

Gdy pojawiają się nudności, chory zmniejsza ilość przyjmowanych pokarmów w obawie przed wywołaniem wymiotów. Ograniczenia te nie zniwelują jednak problemu. Można natomiast zastosować kilka modyfikacji w sposobie odżywiania, które zmniejszą niepożądane objawy.

Jeżeli mdłości pojawiają się już od rana, zaleca się zjeść kawałek pieczywa (białej bułki, sucharka) jeszcze przed wstaniem z łóżka. Częściowo wypełniony żołądek na ogół poprawia samopoczucie.

Posiłki powinno się przygotowywać i spożywać w dobrze wietrzonych pomieszczeniach, tak aby nadmiar aromatów kuchennych nie powodował dodatkowych nudności.

Należy jeść często, ale niewielkie posiłki. Potrawy powinny być świeżo przygotowane, skomponowane tak, żeby w małej objętości zawierały jak najwięcej składników odżywczych. Należy wybierać głównie te dania, na które chory ma ochotę, pamiętając jednocześnie, aby były one jak najbardziej pożywne. Trzeba unikać potraw smażonych i wzdymających, które długo zalegają w żołądku i powodują uczucie sytości. Można dobrać takie przyprawy, które nie powodują mdłości u chorego. Niektóre osoby wolą potrawy bez zapachu, inni wolą dania apetycznie przyprawione.

Ulgę może przynieść picie chłodnych napojów, jest to jednak sprawa indywidualna.

www.niedajsiezjescchorobie.org
Avatar użytkownika
Margaret74
 

Re: Żywienie medyczne

Postprzez Margaret74 » Pn wrz 05, 2011 18:11

o odżywkach bardzo fachowo : forum.celiakia.pl :)
Avatar użytkownika
Margaret74
 

Postprzez » Pn wrz 05, 2011 18:11

 


Powrót do Dietetyka

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość